Krtań – Wikipedia, wolna encyklopedia

Krtań

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Krtań
Larynx external base.svg
Więzadła i mięśnie zewnętrzne krtani (widok przednio-boczny)
Kehlkopf Pferd.jpg
Przekrój przez krtań konia
Łacina larynx
Angielski larynx
Narządy układ oddechowy
Tętnice tętnicę krtaniową górną, gałęzie pierścienno-tarczowe, tętnice krtaniowe dolne
Nerwy nerw krtaniowy górny, nerw krtaniowy dolny

Krtań (łac. larynx) – część układu oddechowego umieszczona między C4 a C6 (czwartym kręgiem szyjnym a szóstym kręgiem szyjnym). U dzieci jest ona położona na ogół 1-2 kręgi wyżej. Rozpoczyna się wejściem do krtani. Krtań łączy gardło z tchawicą, jest także narzędziem służącym do wydawania dźwięków.

Spis treści

Szkielet chrzęstny krtani

Szkielet krtani składa się z chrząstek połączonych ze sobą stawami, mięśniami i więzadłami.
Wyróżnia się:

Chrząstki parzyste Chrząstki nieparzyste
nalewkowate pierścieniowata
różkowate tarczowata
klinowate nagłośniowa


Stawy i połączenia ścisłe łączące chrząstki krtani to:

  • staw nalewkowo-pierścienny budowa zbliżona do stawu eliptycznego, wzmocniony przez więzadło pierścienno-nalewkowe tylne (rozwiera szparę głośni)
  • staw pierścienno-tarczowy to staw kulisty, jego torebkę wzmacniają: więzadło różkowo-pierścienne przednie, tylne i boczne oraz więzadło pierścienno-tarczowe (wydłuża więzadło głosowe, zwiększając ich napięcie - pomaga wydobywać wysokie dźwięki)
  • więzozrost nalewkowo-różkowy (często jest to połączenie łącznotkankowe, może jednak występować jako połączenie stawowe).

Mięśnie krtani

Miano mięśnia Początek Przyczep Czynność Unerwienie
Mięsień pierścienno-tarczowy łuk chrząstki pierścieniowatej dolny brzeg i róg chrząstki tarczowatej napina fałdy głosowe gałąź zewnętrzna nerwu krtaniowego górnego
Mięsień pierścienno-nalewkowy tylny powierzchnia tylna płytki chrząstki pierścieniowatej wyrostek mięśniowy chrząstki nalewkowatej rozszerza szparę głośni nerw krtaniowy dolny
Mięsień pierścienno-nalewkowaty boczny brzeg górny i powierzchnia zewnętrzna łuku chrząstki pierścieniowatej wyrostek mięśniowy chrząstki nalewkowatej zwęża szparę głośni
Mięsień tarczowo-nalewkowy powierzchnia wewnętrzna chrząstki tarczowatej przednio-boczna powierzchnia chrząstki nalewkowatej
Mięsień nalewkowy-poprzeczny (nieparzysty) powierzchnia tylna chrząstki nalewkowatej powierzchnia tylna chrząstki nalewkowatej
Mięsień nalewkowy-skośny wyrostek mięśniowy chrząstki nalewkowatej wierzchołek chrząstki nalewkowatej strony przeciwnej
Mięsień nalewkowo-nagłośniowy chrząstka nalewkowata brzeg boczny chrząstki nagłośniowej zamyka wejście do krtani
Mięsień tarczowo-nagłośniowy powierzchnia wewnętrzna chrząstki tarczowatej chrząstka nagłośniowa
Mięsień głosowy powierzchnia wewnętrzna chrząstki tarczowatej wyrostek głosowy i dołek podłużny chrząstki nalewkowatej napina fałdy głosowe

Jama krtani

Wyróżnia się trzy piętra krtani: górne, środkowe i dolne.

Piętro górne stanowi przedsionek krtani. Ograniczony on jest przez fałd międzynalewkowy od tyłu, od przodu przez nagłośnię, od boku przez fałdy nalewkowo-nagłośniowe. Kończy się na poziomie fałdów przedsionkowych.

Piętro środkowe stanowi jamę pośrodkową krtani. Zajmuje przestrzeń od fałdów przedsionkowych do głosowych. Od ściany bocznej tego piętra odchodzi obustronnie kieszonka krtaniowa. Sięga ona ku przodowi do chrząstki tarczowatej i ku tyłowi do chrząstki nalewkowatej.

Piętro dolne stanowi jamę podgłośniową. Kończy się pomiędzy chrząstką pierścieniowatą a pierwszą chrzastką tchawicy.

Szpara głośni

Szpara głośni to szczelina znajdująca się między fałdami głosowymi, łączy jamę pośrednią z dolną.

Głośnia

To najwęższa część jamy krtani. Od góry ograniczają ją fałdy kieszonki krtaniowej. Poniżej przebiegają fałdy głosowe.

Unerwienie krtani

Krtań unerwiają gałęzie nerwu błędnego:

  • nerw krtaniowy górny (unerwia mięsień pierścienno-tarczowy)
  • nerw krtaniowy dolny (wszystkie pozostałe mięśnie krtani).

Unaczynienie krtani

Krtań jest zaopatrywana przez:

  • tętnicę krtaniową górną, odchodzącą od tętnic tarczowych górnych (wchodzi do krtani przeważnie przez otwór w błonie gnykowo-tarczowej)
  • gałęzie pierścienno-tarczowe, odchodzące od tętnic tarczowych górnych (przebijają więzadło pierścienno-tarczowe)
  • tętnice krtaniowe dolne, odchodzące od tętnic tarczowych dolnych.

Obrazy

Zobacz też

Wikisłownik
Zobacz hasło krtańWikisłowniku